Jak wystawić ofertę cenową jako brukarz

Oferta to nie sama cena. To dokument, który negocjuje za ciebie, kiedy cię przy tym nie ma, i który za pół roku cię broni, kiedy klient pamięta coś innego niż ty. Poniżej kolejność, która przy zleceniach brukarskich się sprawdza.

Przy zleceniu brukarskim kupujesz materiał z góry i jest to duża część kwoty: na podwórzu 50 m² za około 12 500 zł na kostkę, kruszywo i krawężniki idzie ponad połowa budżetu, a płacisz za nie, zanim ułożysz pierwszą sztukę. Zaliczka na materiał jest więc zwyczajna i uczciwa, musi tylko być zapisana w ofercie, a nie umówiona ustnie przy podpisie.

Podziel płatność na części powiązane z etapami, nie z datami: zaliczka na materiał przy zamówieniu, reszta po odbiorze. Etap da się sprawdzić, data przesunie się przy pierwszym deszczu i zacznie się przepychanka. Napisz też, jak chcesz dostać pieniądze: numer konta, tytuł przelewu i termin 14 do 30 dni zamiast mglistego „przy odbiorze”.

Powiedz w ofercie, co twoje liczby robią z VAT-em. Zwolnienie podmiotowe kończy się po przekroczeniu 200 000 zł obrotu; poniżej tej granicy podajesz zwykłą cenę z adnotacją, że nie jesteś czynnym podatnikiem. Jako czynny podatnik rozpisujesz kwotę netto, stawkę (podstawowa to 23 %) i kwotę brutto, a właściciel domu i tak porówna tę brutto, więc od niej zacznij. Jeżeli robota wiąże się z budynkiem mieszkalnym, stawka bywa niższa i to jest pytanie do księgowej, nie do klienta.

Kiedy klient nie zgadza się na zaliczkę, to jego prawo, tylko ryzyko wtedy się przesuwa: zamawia i płaci za materiał sam, na swoje nazwisko. Płacenie za palety pod zlecenie, które ktoś odwoła, nie jest twoim obowiązkiem.

To najczęstsze źródło sporu i prawie zawsze da się je załatwić jednym zdaniem z góry. Klient w trakcie dokłada dwa metry chodnika albo przy wykopie wychodzi betonowa stopa. Robota się dzieje, ale nikt się nie umówił, ile kosztuje.

Napisz w ofercie, że prace ponad uzgodniony zakres wycenia się według cen jednostkowych z tej oferty. Stawkę masz dzięki temu umówioną z wyprzedzeniem i przy rozliczeniu nie dyskutuje się o cenie, tylko o ilości. Przy większej zmianie wyślij krótki aneks, choćby to był mail na dwie linijki i odpowiedź „zgadzam się”.

Robota, która nigdzie nie jest zapisana, przy płaceniu zmienia się w robotę, którą miałeś zrobić w cenie.

• Zapomniany wywóz ziemi. Przy 50 m² i wykopie 30 cm to około 15 m³. Kontener nie jest pozycją, o której zapomina się dwa razy.
• Materiał liczony dokładnie na powierzchnię. Bez zapasu 8 do 10 % kostki zabraknie w ostatnim rzędzie, a dokupiona paleta bywa z innej partii kolorystycznej.
• Cięcie jako drobiazg. Przy łukach i wzorze skośnym to dziesiątki metrów cięcia i godziny pracy.
• Cena bez kosztów ogólnych. Dojazd, paliwo, tarcze i zużycie sprzętu muszą się gdzieś pojawić. Kiedy nie są pozycją, zjadają marżę.
• Oferta bez terminu ważności. Ceny materiału się ruszają i bez daty trzymasz je ty.

Rabat od kwoty razem to najgorszy sposób ustępowania, bo płacisz go z marży. Lepiej negocjuje się zakres: mniejsza powierzchnia, tańsza kostka, krawężnik tylko z dwóch stron, wykop klient robi sam. Oferta rozpisana na pozycje pozwala ci to pokazać w minutę, jednolinijkowa „kostka pod klucz” nie.

Kiedy porównuje twoją ofertę z tańszą, zapytaj o grubość warstwy nośnej w tamtej. Zaoszczędzić da się prawie wyłącznie na podbudowie, a różnica pokazuje się dopiero po pierwszej zimie.

Konkretne pozycje i wygląd dokumentu znajdziesz we wzorze oferty cenowej, stawki w cenniku prac brukarskich, a kolejność wyceny w poradniku jak wycenić pracę brukarza.