Jak wycenić pracę brukarza

Wycenić pracę brukarza znaczy policzyć materiał, robociznę i koszty ogólne tak, żeby zlecenie coś zarobiło. Kolejność jest zawsze ta sama: zmierz powierzchnię, policz kostkę z zapasem, podbudowę i krawężniki, wyceń robociznę (za m² albo za dzień) i doliczy dojazd oraz marżę. Najwięcej pieniędzy znika na pozycjach, których nikt nie zapisał — cięcie, wywóz, koszty ogólne.

1. Obmiar. Zmierz powierzchnię (m²) i obwód (m) pod krawężniki. Zapisz sobie łuki i wcięcia — z nich będą cięcia.
2. Materiał. Kostka + zapas 5–10 %, kruszywo łamane i podsypka według grubości warstw, krawężniki po obwodzie.
3. Robocizna. Układanie 50–90 zł/m², przygotowanie podbudowy 70–120 zł/m², cięcie 30–50 zł/m, osadzenie krawężników 45–80 zł/mb.
4. Dojazd i koszty ogólne. Transport materiału, wywóz ziemi, sprzęt, paliwo, czas na wizję lokalną i ofertę.
5. Marża. Doliczy zysk; przy małych i powycinanych powierzchniach wyższą stawkę za m² albo od razu cenę ryczałtową.
6. Oferta. Złóż kosztorys z ilościami i cenami jednostkowymi, VAT zależnie od tego, czy jesteś czynnym podatnikiem, i kwotę razem.

Materiał i robociznę policzy każdy. Koszty ogólne są podstępne dlatego, że nie da się ich przypisać do jednego zlecenia, więc się o nich zapomina. A biegną dalej, nawet kiedy siedzisz w domu i pada.

Do kosztów ogólnych wchodzi auto i jego zużycie, paliwo na wizje lokalne, sprzęt i jego serwis, tarcze i materiały eksploatacyjne, ubezpieczenia, składki, telefon, księgowa, ewentualnie magazyn. Rozliczyć da się to dwoma sposobami: procentem od kosztów bezpośrednich albo stawką na przepracowany dzień. Drugi sposób jest dokładniejszy, bo koszty ogólne biegną na czas, nie na materiał.

Pytanie kontrolne: gdybyś przez cały miesiąc nie miał zlecenia, ile by cię to kosztowało? Ta liczba podzielona przez liczbę dni, które da się zafakturować, to twój dzienny koszt ogólny. Jeśli nigdzie w ofercie go nie widać, płacisz go z marży.

Przy robotach ziemnych to normalne, że coś się znajdzie. Stara stopa betonowa, nieoznaczony kabel, nasyp z gruzu albo podłoże, które po pierwszym deszczu robi się miękkie. Tego nie widać przy wizji lokalnej i nie należy tego wpisywać w cenę jako ukryte ryzyko, które po cichu weźmiesz na siebie.

Czyściej jest napisać w ofercie zdanie o tym, co cena zakłada: zwykłe roboty ziemne bez nadzwyczajnych przeszkód, a prace ponad ten zakres rozlicza się po uzgodnieniu według cen jednostkowych z oferty. Klient przyjmuje to spokojnie, kiedy słyszy przy podpisie. Kiedy słyszy pierwszy raz przy fakturze, zaczyna się kłótnia.

Druga rzecz to pogoda. Jak masz umówiony termin i pada tydzień, zaplanowany dzień przepadł i nikt go nie zapłaci. Dlatego termin w ofercie podaje się jako przedział, nie jako datę.

• Nie zapomnij o zapasie i cięciu — przy łukach obie pozycje szybko rosną.
• Małe powierzchnie wyceniaj z narzutem (więcej kosztów ogólnych na m²).
• Podaj termin ważności oferty — ceny materiału się ruszają.
• Napisz, czy ceny są z VAT, czy bez. Zwolnienie z VAT kończy się po przekroczeniu 200 000 zł obrotu, a klient prywatny porównuje kwotę, którą realnie zapłaci, nie cenę netto.
• Daj klientowi czytelny rozpis — buduje zaufanie i przyspiesza decyzję.

Ilości sprawdź w kalkulatorze, stawki w cenniku prac brukarskich, a układ oferty we wzorze oferty cenowej.